Pomiar metod膮 absorpcyjn膮 bazuje na fizycznej zale偶no艣ci os艂abiania promieniowania podczas przechodzenia przez mierzone medium, kt贸re znajduje si臋 mi臋dzy 藕r贸d艂em i detektorem.

Os艂abienie nat臋偶enia promieniowania po przej艣ciu przez mierzone medium opisuje poni偶szy wz贸r (prawo Lamberta-Beera):

I = Io e (-碌蟻d)
gdzie:
I - nat臋偶enie promieniowania na detektorze po przej艣ciu przez mierzone medium,
Io - nat臋偶enie promieniowania na detektorze bez mierzonego medium,
碌 - masowy wsp贸艂czynnik os艂abienia [cm2/g],
蟻 - g臋sto艣膰 materia艂u [g/cm3],
d - grubo艣膰 materia艂u [cm].

Z powy偶szego wzoru wynika, 偶e je艣li przyjmiemy niezmienno艣膰 masowego wsp贸艂czynnika os艂abiania (碌), metod臋 t臋 mo偶na wykorzysta膰 do pomiaru:

  • g臋sto艣ci, przy zachowaniu sta艂ej grubo艣ci medium (np. medium ca艂kowicie wype艂nia rur臋 lub uk艂ad 藕r贸d艂o-detektor zanurzone jest ca艂kowicie w zbiorniku),
  • grubo艣ci, gramatury lub poziomu, przy zachowaniu sta艂ej g臋sto艣ci medium.
Metod膮 absorpcyjn膮 mo偶na tak偶e mierzy膰 parametry pochodne:
  • g臋sto艣膰 i st臋偶enie, gramatur臋, sk艂ad procentowy, wilgotno艣膰 itp.
  • grubo艣膰, poziom, mas臋.
Przy pomiarze absorpcyjnym bardzo wa偶ne jest zachowanie sta艂ej odleg艂o艣ci mi臋dzy 藕r贸d艂em i detektorem, gdy偶 nat臋偶enie promieniowania maleje w funkcji kwadratu odleg艂o艣ci.
Z punktu widzenia dok艂adno艣ci pomiaru, metoda ta jest najdok艂adniejsza, gdy偶 os艂abianie promieniowania odbywa si臋 w g艂贸wnej wi膮zce.
Strumie艅 promieniowania mo偶na odpowiednio skolimowa膰 (sto偶kowo lub wachlarzowo), tak aby obejmowa艂 tylko czynn膮 powierzchni臋 detektora i by艂 w nim i jego obudowie, prawie ca艂kowicie poch艂aniany. Jest to bardzo istotne z punktu widzenia ochrony radiologicznej.

Przyk艂adami takiego pomiaru mog膮 by膰: