W metodzie fluorescencyjnej, zwanej tak偶e fluorescencyjn膮, radiometryczn膮 analiz膮 rentgenowsk膮, podobnie jak w metodzie rozproszeniowej, detektor i 藕r贸d艂o umieszczone s膮 po tej samej stronie wzgl臋dem mierzonego medium. Jednak do pomiaru wykorzystywane jest nie promieniowanie rozproszone, a promieniowanie charakterystyczne pierwiastk贸w wchodz膮cych w sk艂ad mierzonego medium, wzbudzane przez wi膮zk臋 promieniowania ze 藕r贸d艂a.
Ka偶dy z pierwiastk贸w emituje promieniowanie charakterystyczne o innej energii (Ek - od kilku do kilkudziesi臋ciu keV, rosn膮ca ze wzrostem liczby atomowej pierwiastka). Je偶eli do detekcji u偶yjemy detektora spektrometrycznego (licznik proporcjonalny, scyntylator, detektor p贸艂przewodnikowy) oraz analizatora wielokana艂owego to na podstawie analizy widma mo偶emy dokona膰 analizy ilo艣ciowej i jako艣ciowej mierzonego medium.
Do wzbudzania promieniowania charakterystycznego stosowane s膮 藕r贸d艂a o nieco wi臋kszej energii ni偶 to promieniowanie (np. 109Cd, 241Am) lub promieniowanie z lampy RTG.
Metoda ta zapewnia do艣膰 dobr膮 dok艂adno艣膰 pomiaru.
Metoda fluorescencyjna wymaga utrzymywania sta艂ej odleg艂o艣ci uk艂adu 藕r贸d艂o-detektor od mierzonego medium lub je艣li to mo偶liwe zanurzenia sondy w medium.


Przyk艂adami takiego pomiaru mog膮 by膰:

  • analiza zawarto艣ci (np. pomiar procentowej zawarto艣ci Fe, Zn, Pb, Cu w pulpie flotacyjnej),
  • pomiar grubo艣ci cynku na blasze ocynkowanej, 艂膮cznie z pomiarem grubo艣ci warstwy 偶elazo-cynk,